براي تو.......

قدمهاي سبزت را چه زيبا بر اين جاده خاكي دل گذاشتي!!!

براي اولين بار،نگاهم از نگاهت گريخت

ولي.....

در برگ ريز پاييز كه شمع دلتگي اشك ريزان.........ذوب شده

نگاهت را مي طلبم

حال اين كلبه شكسته و اين جاده خاكي

تنها محتاج نگاه مهربان توست

اي تنها بهانه زيستن

......................................................................

تقديم به كسي كه عشق را تنها با معني،علاقه شديد قلبي مي پذيرد

................................الهی شکر،الهی شکر،الهی شکر............................................

آقا خودش آخر عشقه...

            میلاد با سعادت حضرت عشق،علی بن موسی الرضا(ع)را

           به همه شما هم وبلاگی های عزیز ومسلمان تبریک و تهنیت

                                   عرض می نمایم

من وخودم

و اینک که...

انتهای جاده تو،به بی من بودن وتنهایی وشاید

شاید...

زندگی بهتر،عشق،مهربانی ختم می شود

بگو چگونه؟

چگونه گذر کنم از راهی که بی تو ناتمام ماند!!!

چگونه نفس بکشم در هوایی که بوی غربت وغریبی گرفته!!!

چگونه از نو شروع کنم،در حالی که مدتهاست تمام شد ه ام!!!

باید تنهایی را آن گونه که هست بپذیریم

تنهایی هرگز دل نمی شکند

تنهایی هرگز خیانت نمی کند

من وخودم ........

این واقعا زیباست

 

.......؟؟؟

فریاد دلتنگی ام در ثانیه های خاموش سرنوشتم پیچیده

زمان مدتهاست که زمین خورده و من تنها ثانیه شمار این سرنوشتم

هرچی یاس سفید بود برای روشنی راهمون فدا کردم

هر چی اشک تمنا و عشق بود ،تنها من به پای تقدیرمون ریختم

هر چی قاصدک عاشق بود،فقط من برای خوشبختی مون حبس کردم

ولی هر چی بود تموم شد

فاصله ها و غرورت...غرورت...وبازم غرورت

همه چی رو تموم کرد

وتو با قلم غرورت امضا زدی بر ...کاغذ مچاله زندگی و سرنوشتمان

کاش کمی لایق نوشته هایم بودی

ولی افسوس

.......................................................................................

نکته مهم

همیشه مواظب سلامتی خودتون باشید...سلامتی واقعا نعمت بزرگیه

تا سرتو می ذاری زمین...تنها مونست،همون زمین وبالش مریضیه

ایشالا همیشه سلامت سلامت باشین

......................................................................................

الهی درسته دلتنگ تر و دست خالی تر از همیشه ام ،ولی باز هم

...................................الهی شکر،شکر،شکر...............................................

نقطه چین...

مثل یه روح سرگردان،در کنج خاکستری دلت خانه کرده ام

طاقت دور بودن از غزل نگاهت را ندارم

میان تمام فاصله ها و دلتنگی هایم در جستجوی معجزه ام

دلشوره هایم را با قطره قطره اشک اندوه گره می زنم

تا شاید....دریایی باشد برای رسیدن به تو

من در با تو بودن معنی شده ام

بعد تو سهم این گل خاکستری پرپر شدن بود

بی تو شبهام غمگین وستاره دلگیره...

از پشت پرچین غمهایم تو را فریاد می زنم.ولی.....!

کاش

کاش بیایی،تا آمدنت نقطه چین پایان سرنوشتم را پر کند

من در با تو بودن خلاصه شده ام

...........................................................

نکته مهم...همیشه اون چیزی که به ذهنت می رسه رو نباید بگی

بهتره بذاری همون گوشه دلت بمونه...این بهتر از گفتن و تنها موندن است

............................الهی شکر،شکر،شکر............................

دلهره

هستی ام نفس نفس

فدای آرامش دلی می شود که اسیر توست

التماس وتمنای نگاهم...

لوحی شده بر سر در هر شهر ودیاری

بودنت دیوانه وار مرا به رسوایی می کشاند

مرا دیگر احتیاجی به سایبان نیست

سیاهی همین چشمهای بی وفا

مرا کافیست!!!!!!

کاش........

کاش باران ببارد و تو آن را با زیباترین

واژگان هستی ومهربانی برایم معنی کنی

کاش باران ببارد...تا دلم آرام گیرد

زچشمت چشم آن دارم            که ازچشمت نیاندازی

زچشمانی که چشمانم            به چشمان تو می نازد

همین...........

......................................الهی شکر،شکر،شکر................................

نجوا

در سکوتی سهمگین...

میان دیوارهای خسته از تکیه گاه بودن...........

میان پنجره ای خالی از احساس ترنم باران......

میان تمام بودن ها...نبودن ها...........

خواستن ها ونرسیدن ها.........

این من سنگین از کوله بار غم،به انتظار چه نشسته ام؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

در هیاهوی غمگین ذهنم ،رویایی ظریف گاه وبی گاه خود نمایی می کند

نجوایی از درون مثل خوره به جان ذهن درگیرم افتاده...

مدام تکرار می کند وتکرار می کند

کی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کی این غم را به زنجیر خواهم کشید...تا شاید!!!!!!!!!

این خود خودی ام ،کمی به خودش بیاید.وخود را در انتهایی سفیدی بیابد

کی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟...............      

.........................................الهی شکر،شکر،شکر،شکر...................................                       

رویایی غم

رویایی من.......................

 هر شب زیر درخشان ترین ستاره ها با هر چه عشق وعشق تو را می سرایم

ساعتها...لحظه ها در مقابل غم چشمانم جان می دهند ومن باز از تو می نویسم

آهنگ دلتنگی ام غروب را به زانو در می آورد و آرامشی عجیب به موج می دهد

وتو................وتو چقدر دلنشین بر ساحل این دریای طوفانی خیمه زده ای

هرشب بودنت را با نفسی عمیق از بودن وتمنا...عصاره این تن خاکی می کنم

وتو را می یابم در تنگ ترین کوچه های غبار زده دلم

تمام ثانیه ها و ستاره ها فدای قدمی که غبار از دل کوچه دلتنگی ام می زداید

وتو..................وتو چقدر زیبا در این دل کویری جوانه زده ای

رویایی من.............

کاش آفتاب سوزان غمهایم ،لطمه ای بر لطافت دل مهربانت نزند

کاش می توانستم شبنمی باشم بر روی لطیف ترین گلبرگ تنهایی ات

ولی افسوس!!!!!

.................................سکوت همیشه بهترین راه برای فرار از غمه.............................................

            ...................................الهی شکر،شکر،شکر...........................................

                                          

ماه عشق وعرفان

ای پذیرنده ترین پذیرندگان!

و ای پوشنده ترین راز پوشان!

و ای مهر گستر ترین مهربانان!

استجابت کن دعای مرا!

بپذیر رجعت مرا....!!!

با کوله بار خالی...دلی شرمگین...وبغضی نترکیده....

در جاده عشق منتظر رسیدن ماه عشق و عرفان هستم...

ماه رمضان...ماه مهمانی خدا پشت در است...در های دلمان را بگشاییم...

کاش این حس برای همیشه تازه ودست نخورده باقی بماند....ولی افسوس!!!

مسافران جاده ماه عشق وعرفان....

در هر ربنای دلتان....لطفا از من شرمگین رو سیاه هم یادی کنید

الهی به حق خودت بر خودت...وبه حق محمد مصطفی(ص)

بر این بنده گناهکار نظری کن و مرا یک لحظه هم از دیدگان مهربانت دور مساز

الهی آمین............................الهی شکر.شکر. شکر

   

تنها پناه

گاهی به آسمان هم نگاه کن

همه روز روزه بودن همه شب نماز کردن

همه ساله حج نمودن سفر حجاز کردن

زمدینه تا به کعبه سر و پا برهنه رفتن

دو لب از برای لبیک به وظیفه باز کردن

به مساجد ومعابد همه اعتکاف کردن

ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن

شب جمعه ها نخفتن به خدای راز گفتن

ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن

به خدا که،هیچ کس را ثمر آنقدر نباشد

که به روی نا امیدی در بسته باز کردن

           بعضی وقتها ...در اوج تلخی وغم...اونقدر خوشحال میشی که طعم شیرینش تا ابد

            ماندگار میشه....همه اینها از لطف بی نهایت همون مهربونیه که همیشه بالا سر ما

           بوده وما هر چی بد هم باشیم ....اون باز هم مهربونه.............الهی شکر.شکر .شکر

           مثل تموم قصه ها،قصه من هم تموم شد.ولی آخرش با اینکه مثل بچگی ها شیرین

           نبود.....ولی...ولی با تلخیش،جای دنیا دنیا شیرینی رو گرفت....الهی شکر.شکر.شکر 

سوز دل

                      

                       چطور باور کنم غم دیگردر زندگیم نقشی نخواهد داشت

                      چطور باور کنم که پشت تمام درهای غم،نور امیدی هست

                       باید باور کنم که دیگر به آخر خط این زندگی رسیده ام

                        همه هستی ام رنگ غم گرفته و اسیر دست سرنوشتم

                  خود بی جانم هم نمی داند در کدام نقطه از این شب سیاه گم شده...

               دیگر نمی توانم در این سیاهی کور کننده راه برگشت به زندگی را بیابم

                        باید...باید با شب آشتی کنم و غرق غم ستاره ها شوم

                          کاش می توانستم غم را به زندگی وامید پیوند دهم

                               ولی نمی توانم....نمی شود..............

                  حس زندگی مثل شمعی در وجودم رو به زوال و خاموشی است

                             ولی.......ولی غم همچنان شعله می کشد