ماه عشق وعرفان

ای پذیرنده ترین پذیرندگان!

و ای پوشنده ترین راز پوشان!

و ای مهر گستر ترین مهربانان!

استجابت کن دعای مرا!

بپذیر رجعت مرا....!!!

با کوله بار خالی...دلی شرمگین...وبغضی نترکیده....

در جاده عشق منتظر رسیدن ماه عشق و عرفان هستم...

ماه رمضان...ماه مهمانی خدا پشت در است...در های دلمان را بگشاییم...

کاش این حس برای همیشه تازه ودست نخورده باقی بماند....ولی افسوس!!!

مسافران جاده ماه عشق وعرفان....

در هر ربنای دلتان....لطفا از من شرمگین رو سیاه هم یادی کنید

الهی به حق خودت بر خودت...وبه حق محمد مصطفی(ص)

بر این بنده گناهکار نظری کن و مرا یک لحظه هم از دیدگان مهربانت دور مساز

الهی آمین............................الهی شکر.شکر. شکر

   

تنها پناه

گاهی به آسمان هم نگاه کن

همه روز روزه بودن همه شب نماز کردن

همه ساله حج نمودن سفر حجاز کردن

زمدینه تا به کعبه سر و پا برهنه رفتن

دو لب از برای لبیک به وظیفه باز کردن

به مساجد ومعابد همه اعتکاف کردن

ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن

شب جمعه ها نخفتن به خدای راز گفتن

ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن

به خدا که،هیچ کس را ثمر آنقدر نباشد

که به روی نا امیدی در بسته باز کردن

           بعضی وقتها ...در اوج تلخی وغم...اونقدر خوشحال میشی که طعم شیرینش تا ابد

            ماندگار میشه....همه اینها از لطف بی نهایت همون مهربونیه که همیشه بالا سر ما

           بوده وما هر چی بد هم باشیم ....اون باز هم مهربونه.............الهی شکر.شکر .شکر

           مثل تموم قصه ها،قصه من هم تموم شد.ولی آخرش با اینکه مثل بچگی ها شیرین

           نبود.....ولی...ولی با تلخیش،جای دنیا دنیا شیرینی رو گرفت....الهی شکر.شکر.شکر 

سوز دل

                      

                       چطور باور کنم غم دیگردر زندگیم نقشی نخواهد داشت

                      چطور باور کنم که پشت تمام درهای غم،نور امیدی هست

                       باید باور کنم که دیگر به آخر خط این زندگی رسیده ام

                        همه هستی ام رنگ غم گرفته و اسیر دست سرنوشتم

                  خود بی جانم هم نمی داند در کدام نقطه از این شب سیاه گم شده...

               دیگر نمی توانم در این سیاهی کور کننده راه برگشت به زندگی را بیابم

                        باید...باید با شب آشتی کنم و غرق غم ستاره ها شوم

                          کاش می توانستم غم را به زندگی وامید پیوند دهم

                               ولی نمی توانم....نمی شود..............

                  حس زندگی مثل شمعی در وجودم رو به زوال و خاموشی است

                             ولی.......ولی غم همچنان شعله می کشد

 

                  

چشم به راه سپیده...

چشم به راه سپيده...       

تو را غايب ناميده اند. چون ظاهر نيستي . نه اينكه حاضر نباشي0

غيبت به معناي حاضر نبودن تهمت ناروايي است. كه به تو زده اند. وآنان كه براين پندارند. فرق ميان

ظهور و حضور را نمي دانند. آمدنت را كه  در انتظار آنيم به معناي ظهوراست نه حضور و...

ودلشدگانت كه هر صبح  وشام تو را مي خوانند.ظهورت را از خدا مي طلبند نه حضورت را...

 وقتي ظاهر مي شوي همه انگشت حيرت به دندان مي گزند با تعجب مي گويند. كه تو را پيش از اين هم

ديده اند. و راست مي گويند چرا كه تو در ميان مايي، زيرا امام مايي،

جمعه كه از راه مي رسد صاحبدلان دل از دست مي دهند و قرار ازكف مي نهند و قافله دل هاي بي قرار،

روي به قبله مي كنند و آمدنت را به انتظار مي نشينند0

و اينك اي قبله هر قافله و اي شبروان را مشعله ... درآستانه  آدينه اي ديگر با دلدادگان ديگري از خيل

منتظرانت سرود انتظار را زمزمه مي كنيم.

الهم کن لولیک الحجة بن الحسن صلواتك عليه وعلي آبائه، في هذة الساعة و...    

                    ميلاد با سعادت عدالت گستر عالم

 بقية الله،صاحب الزمان،حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف

برعموم شيفتگان وپويندگان طريق عشق وولايت مباركباد.

باز هم غم...سوگواری

وقتی که غمگینی،شادی نمی تواند برای لحظه ای به حریم دلت راه یابد

ولی وقتی شاد هستی...غم با جسارتی عظیم وارد تار و پود خسته ات می شود

تقدیر وگردش زمانه باز هم ما را در غمی سنگین مهمان کرد

این رسم زندگی است...

 هم وبلاگی های عزیز...دوستان گرامی

به علت فوت پدر بزرگ مهربان ودلسوزم

مدتی از عشق سبزم وشما عزیزان دور

خواهم شد...