تنها پناه

گاهی به آسمان هم نگاه کن

همه روز روزه بودن همه شب نماز کردن

همه ساله حج نمودن سفر حجاز کردن

زمدینه تا به کعبه سر و پا برهنه رفتن

دو لب از برای لبیک به وظیفه باز کردن

به مساجد ومعابد همه اعتکاف کردن

ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن

شب جمعه ها نخفتن به خدای راز گفتن

ز وجود بی نیازش طلب نیاز کردن

به خدا که،هیچ کس را ثمر آنقدر نباشد

که به روی نا امیدی در بسته باز کردن

           بعضی وقتها ...در اوج تلخی وغم...اونقدر خوشحال میشی که طعم شیرینش تا ابد

            ماندگار میشه....همه اینها از لطف بی نهایت همون مهربونیه که همیشه بالا سر ما

           بوده وما هر چی بد هم باشیم ....اون باز هم مهربونه.............الهی شکر.شکر .شکر

           مثل تموم قصه ها،قصه من هم تموم شد.ولی آخرش با اینکه مثل بچگی ها شیرین

           نبود.....ولی...ولی با تلخیش،جای دنیا دنیا شیرینی رو گرفت....الهی شکر.شکر.شکر